ประวัติการพัฒนาวัด

การบริหารพัฒนาวัดราษฎร์บูรณะในด้านต่างๆ  พอสืบค้นประวัติข้อมูลและหลักฐานการพัฒนาวัดเป็นช่วงๆ ได้เพียง ๓ ยุค ได้แก่  

ยุคสมัยพระครูวิจิตรบูรณาการ เป็นยุคฟื้นฟู บูรณะปฏิสังขร วัดราษฎร์บูรณะ  เช่น อุโบสถที่ทรุดโทรมทางวัดได้ดำเนินการรื้อถอนออกแล้วดำเนินการสร้างใหม่ ณ บริเวณเดิม พร้อมกับออกแบบโครงสร้างอุโบสถแบบร่วมสมัย จากเดิมเป็นอุโบสถแบบมีเสาพะไลรอบ ปัจจุบันได้สร้างแบบมุขลด คอนกรีตเสริมเหล็ก ซึ่งในยุคของพระครูวิจิตบูรณาการ มุ่งเน้นการพัฒนาถาวรวัตถุต่างๆ แต่ยังไม่เรียบร้อยทั้งหมดท่านก็ได้มรณภาพก่อน 

ยุคต่อมา คือ พระครูสิริวีราภรณ์ เป็นยุคที่พัฒนาทางด้านถาวรวัตถุในด้านต่างๆ ซึ่งพระครูสิริวีราภรณ์ได้สานต่องานพัฒนาก่อสร้างต่างๆ จนสำเร็จ พร้อมกับเป็นยุคที่ท่านมีบทบาทในด้านการปกครองคณะสงฆ์ ในระดับเขตในฐานะเจ้าคณะเขต และท่านเป็นครูบาอาจารย์สอนในมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย  และมีตำแหน่งรองคณบดีคณะมนุษยศาสตร์ ด้วย พอท่านได้มรณภาพลง

ก็มาถึงยุคปัจจุบัน มี พระมหาสมศักดิ์ ทนฺตจิตฺโต ป.ธ.๘ เป็นเจ้าอาวาส เมื่อ ปี พ.ศ. ๒๕๕๗ เป็นยุคพัฒนาคนมากกว่าวัตถุ โดยท่านได้ส่งเสริมทางด้านการศึกษา เพื่อพัฒนาคนเป็นเรื่องแรก เพราะถาวรวัตถุ อดีตเจ้าอาวาสแต่ละยุคได้จัดสร้างไว้ให้แล้ว เช่น อาคารสถานที่ต่างๆ อำนวยความสะดวก สำหรับทำการเรียนการสอนได้ ซึ่งท่านได้เปิดทำการเรียนการสอนแผนกบาลี ในนามสำนักเรียนคณะเขตราษร์บูรณะ และทำการเรียนการสอนอย่างจริงจัง ในปี พ.ศ. ๒๕๕๘ ทำให้ปัจจุบันมีพระภิกษุสามเณร ที่สนใจศึกษาภาษาบาลี เข้ามาอยู่อาศัยมากขึ้น เพื่อศึกษาเล่าเรียนภาษาบาลี รวมถึงท่านได้พัฒนาระบบการบริหารงานวัดให้เกิดความเป็นเอกภาพมากขึ้น และได้วางกฎระเบียบต่างๆ ขึ้นมาเพื่อให้การบริการงานของวัดเกิดประสิทธิภาพมากขึ้น เช่น ได้ประกาศใช้ระเบียบฌาปนสถาน เมื่อ พ.ศ. ๒๕๕๗ เพื่อให้การบริหารงานด้านฌาปนสถานเกิดความเรียบร้อยและมีประสิทธิภาพ ทำให้แนวโน้มวัดราษฎร์บูรณะจะพัฒนาไปสู่ความเจริญรุ่งเรืองต่อไป